Kees van Velzen
Kees van Velzen

Vallen is niet erg, blijven liggen wel! Geen berg te hoog met de handbike

Net voor de kerstdagen 2013 viel ik zomaar op de grond en brak ik mijn bovenbeen als een tak doormidden. Dit als gevolg van een zeer agressieve tumor die niet te behandelen viel, is het bot in mijn been vervangen door staal. Na het ziekenhuis opgenomen in Heliomare om te revalideren Tijdens de therapie kwam ik in aanraking met handbiken.

Na een aantal jaren met “pieken en dalen” was het toch nodig om mijn been te amputeren omdat er een levensbedreigende infectie/bacterie in mijn lijf zat. Desondanks blijf ik optimistisch. Verder kan ik met mijn gezin genieten van de geneugten des levens. Sinds ik een rolstoelhandbike heb ben ik gelukkig weer mobieler en kan ik ook bij het sporten gaan kijken. Verder proberen wij als gezin een zo normaal mogelijk te leven.

Ik doe mee met de handbikebattle in Oostenrijk. Een gigantisch mooie wedstrijd van 22 km de Kaunertallgletserstrasse op met een hoogteverschil van 960 meter. Het is de bedoeling om elke berg die ik met de racefiets in het verleden heb beklommen nu met de handbike te overwinnen.